หลักการทำความเย็นสำหรับเครื่องปรับอากาศ
Posted on พฤษภาคม 5, 2011 |
การทำความเย็นของระบบปรับอากาศตามบ้านเรือนทั่วไป จะอาศัยหลักการระเหยของสารทำความเย็นจากของเหลวเป็นไอที่จะมีอุณหภูมิต่ำ และนำอากาศในห้องนั้นไปแลกเปลียนความร้อนกับผิวท่อสารทำความเย็นที่อุณหภูมิต่ำโดยใช้พัดลมแฟนคอยล์ดูดอากาศภายในห้องมาเข้ามาแลกเปลียนความร้อนกัน แล้วอากาศที่ออกจากแฟนคอลย์จะมีอุณหภูมิต่ำลง สารทำความเย็นจะมีอุณหภูมิต่ำสูงขึ้นและยังคงสภาพเป็นก็าซ และถูกดูดกลับไปยังคอนเด็นเซอร์เพื่อทำการควบแน่น
หลักการควบแน่นอาศัยการเพิ่มความดันให้กับไอระเหย หรืออัดไอ โดยใช้อุปกรณ์ที่เรียกว่า คอมเพรสเซอร์ จนไอระเหยนั้นกลายเป็นของเหลวอีกครั้งหนึ่งในขณะที่อัดนี้ไอระเหยก็จะคายความร้อนออกมาด้วย เราก็ต้องมีวิธีการในการระบายความร้อนนี้ออกไปโดยอาจจะใช้อากาศ หรือน้ำ ในการระบายความร้อนก็ได้ เมื่อสารทำความเย็นกลายเป็นของเหลวแล้ว การทำให้ของเหลวระเหยเพื่อทำความเย็นอีกครั้ง จะอาศัยการลดความดันลง โดยผ่านอุปกรณ์ลดความดัน สำหรับเครื่องปรับอากาศขนาดเล็ก มักจะใช้อุปกรณ์ที่เรียกว่า วาล์วลดความดัน หรือบางทีการใช้ขดท่อทองแดงเล็กๆ เรียกสั้นว่าแค๊ปทิ้ว ที่ให้ค่าแรงเสียดทานที่พอเหมาะ ก็ใช้ในการปรับลดความดันนี้ได้ดี ซึ่งสามารถแสดงด้วยวงจรการทำความเย็น
เครื่องปรับอากาศทุกชนิดอาศัยหลักการเดียวกันนี้ทั้งสิ้น การเรียกชื่อเครื่องปรับอากาศต่างๆนั้น เป็นการเรียกตามลักษณะของผลิตภัณฑ์ และการใช้งาน เช่น เครื่องปรับอากาศแบบหน้าต่าง คือ เครื่องที่ผลิตมาเพื่อติดตั้งที่หน้าต่างได้, เครื่องปรับอากาศแบบแยกส่วน ชื่อก็บ่งบอกได้ชัดเจนแล้วว่าแยกส่วน คือ คอนเด็นเซอร์และอีวาโปเรเตอร์แยกออกจากกัน ส่วนทำความเย็นคืออีวาโปเรเตอร์ติดตั้งอยู่ด้านในตัวอาคารหรือส่วนที่ต้องการปรับอากาศ คอยล์ร้อนติดตั้งอยู่ด้านนอกอาคารเพื่อระบายความร้อนที่เกิดจากการคบแน่นในวงจรน้ำยาแอร์นั้นเอง, แอร์ติดผนัง ถือเป็นแอร์แบบแยกส้วนชนิดหนึ่งเหมือนกัน แตกต่างกันที่ส่วนทำความเย็นหรืออีวาโปเรเตอร์นั้น ติดตั้งที่ผนังแทนที่จะติดตั้งที่เพดานที่เป็นแอร์แบบติดตั้งไว้บนฝ้าเพดานแล้วส่งลมไปตามท่อดักท์และจ่ายลมออกทางหน้ากากแอร์เป็นต้น